كردند : السَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسولَ اللَّه ! ادْخُلْ ادْخُلْ داخل شويد . فرمود : آيا اول صداى مرا نشنيديد ؟ عرض كردند شنيديم ولى خوشمان مىآمد كه تكرار كنيد ، چون سلام شما براى خانوادهء ما بركت است . ما اگر بار اول جواب شما را مىداديم از سلامهاى دوم و سوم شما محروم مىشديم . ما چون مىدانستيم كه شما تا سه بار سلام مىكنيد ، عمداً جواب سلام شما را نداديم . حضرت وارد شدند و فرمودند : من براى شفاعتى آمده‌ام . اگر اين كنيزك دير آمده است مزاحمش نشويد . عرض كردند : يا رسولَ اللَّه ! ما به خاطر مقدم شما او را آزاد كرديم . حضرت فرمودند : خدا را شكر كه با دوازده درهم دو برهنه را پوشانيدم و يك برده را آزاده كردم « 1 » ! اين را مىگويند زاهد . اين ، فلسفهء زهد واقعى اسلام است . اين ، زنده‌دلى است ، انسانيت و همدردى است .

--> ( 1 ) بحارالانوار ج 16 / ص 214 .